Charlie Christian, 1930’ların sonunda Benny Goodman Orkestrası’na katılana kadar caz gitarı büyük ölçüde bir ritim enstrümanıydı; akorlarla eşlik eder, nadiren solo alırdı. Christian’ın amplifikatörlü gitarı kullanarak saksafon ve trompet gibi nefesli çalgılarla eşdeğer akıcılıkta tek nota soloları çalması, bu algıyı kökten değiştirdi.
Elektro gitarın sesini yükseltmesi sayesinde Christian, büyük bir big-band içinde bile net duyulabilen uzun, akıcı melodik çizgiler kurabildi. Bu yaklaşım, gitarı eşlik enstrümanından bağımsız bir solo sesine dönüştürdü ve sonraki kuşak caz gitaristlerinin doğrudan yolunu açtı.
Christian ayrıca Harlem’deki Minton’s Playhouse’da gerçekleşen gece jam seansularına katılarak bebop’un doğuşuna zemin hazırlayan müzisyenler arasında yer aldı; kısa ömrüne rağmen (1942’de 25 yaşında hayatını kaybetti) etkisi kalıcı oldu.
Christian’ın Benny Goodman ile kaydettiği “Solo Flight” gibi parçalar, o dönemde bir gitaristin bir big-band içinde bağımsız bir solist olarak öne çıkabileceğini kanıtlayan ilk somut örnekler arasında sayılır ve kısa kariyerine rağmen kalıcı bir referans noktası oluşturur.
Wes Montgomery’den Kenny Burrell’e kadar pek çok isim, Christian’ın “gitar da bir solo enstrümanı olabilir” fikrini miras aldı. Derslerimizde elektro gitarın tarihsel dönüm noktalarını anlatırken Christian’ın bu rolünü başlangıç noktası olarak ele alıyoruz.