Pikaplar, tel titreşimini elektrik sinyaline dönüştüren ve elektro gitarın tonunu belirleyen en önemli bileşenlerden biridir. Single-coil pikaplar parlak, net ve dinamik bir ton üretir; ancak elektromanyetik parazitlere (60 Hz uğultu gibi) karşı daha hassastırlar.
Humbucker pikaplar, 1955 yılında Gibson mühendisi Seth Lover tarafından patentlenen çift bobinli bir tasarıma sahiptir. İki bobinin ters kutuplu sarımı, uğultu gürültüsünü büyük ölçüde iptal ederken daha dolgun ve daha güçlü bir çıkış sinyali üretir.
Bu iki pikap türü arasındaki fark, gitarın genel karakterini büyük ölçüde belirler; single-coil’ler genellikle blues, country ve fonksiyonel rock için tercih edilirken, humbucker’lar rock ve metal gibi yüksek kazançlı türlerde daha yaygındır.
P-90 gibi tek bobinli ama daha güçlü sarımlı pikaplar, single-coil ile humbucker arasında bir ton karakteri sunarak bazı gitaristler tarafından tercih edilir.
Aktif pikaplar, dahili bir devre aracılığıyla sinyali güçlendirerek daha yüksek çıkış ve daha net bir ton sunar; bu özellik özellikle yüksek gain kullanılan metal tarzında tercih edilir.
Bazı modern gitarlar, iki pikap türünü bir arada sunan HSS (humbucker-single-single) gibi konfigürasyonlarla, gitaristlere farklı tonlar arasında geçiş yapma esnekliği sağlar.