Elektro gitar telleri, malzeme ve kalınlık (gauge) açısından geniş bir çeşitlilik sunar. Nikel kaplı teller sıcak ve dengeli bir ton üretirken, saf nikel teller daha yumuşak ve vintage bir karaktere sahiptir; paslanmaz çelik teller ise daha parlak ve dayanıklıdır.
Tel kalınlığı, hem tonu hem de çalım konforunu doğrudan etkiler. İnce teller (.009 gibi) bükme (bending) ve hızlı pasajlar için daha az direnç sunar; bu nedenle shred ve lead gitar tarzına yönelen gitaristler arasında yaygındır.
Daha kalın teller (.011 ve üzeri) ise daha dolgun bir ton ve daha fazla gerilim sunar; Stevie Ray Vaughan gibi ağır blues tonu arayan gitaristler bu tür kalın telleri tercih etmiştir.
Tel değişim sıklığı da tonu etkileyen bir faktördür; eskiyen teller parlaklığını kaybederek daha mat bir ses üretir, bu nedenle düzenli çalan gitaristler telleri belirli aralıklarla yenilemeyi tercih eder.
Kaplamalı (coated) teller, ter ve nemin tel üzerindeki aşındırıcı etkisini azaltarak daha uzun ömürlü olmayı hedefler, ancak bazı gitaristler bu kaplamanın tonu hafifçe değiştirdiğini belirtir.
Tel seçimi, gitarın akort kararlılığı ve genel çalım hissini de etkiler; yeni başlayan öğrencilerimize genellikle orta kalınlıkta tellerle başlamalarını, deneyim kazandıkça kendi tarzlarına uygun kalınlığı keşfetmelerini öneriyoruz.